‘Letselschade ten onrechte op burgers verhaald’

De ASP is van mening dat letselschadeslachtoffers altijd de keuze moeten kunnen maken om de schade te verhalen op diegene die deze heeft veroorzaakt (en zijn of haar verzekeraar).

Op dit moment is dit niet altijd het geval. Slachtoffers worden vaak verplicht om hun schade eerst via de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) bij hun gemeente te claimen. Pas daarna kunnen zij een verzekeraar erop aanspreken. Een zorgelijke ontwikkeling, aldus ASP. Want het claimen van de schade onder de Wmo heeft voor een letselschadeslachtoffer allerlei nadelen.

Verzekeraar verantwoordelijk voor schade veroorzaker

Een beschrijving van de processtappen voor de afwikkeling van zorgschadezaken wordt gegeven in de Handreiking Zorgschade 2017. Onderdeel van de Handreiking Zorgschade is een overzicht van de zorgregelingen, waaronder het Regresrecht en Eigen bijdrage Wmo. Voor voorzieningen verwijst de verzekeraar daarom sinds de invoering van het Regresrecht in 2017 naar de gemeente. Denk aan aanvragen voor huishoudelijke hulp, middelen als rolstoelen en scootmobielen en aanpassingen in woningen, zoals trapliften. Dit terwijl de verzekeraar verantwoordelijk is voor de schade die door haar verzekerde is veroorzaakt. Een aanvraag onder de Wmo duurt vanwege bureaucratie bovendien vaak lang. Soms worden aanvragen zelfs onterecht afgewezen, waarna het slachtoffer bezwaar moet aantekenen. Daarnaast hebben slachtoffers bij het inhuren van huishoudelijke hulp en/of verzorgend personeel geen keuze en wisselen verzorgers geregeld.

Collectief niet verantwoordelijk

Volgens de ASP hoeft het letselschadeslachtoffer niet altijd bij een gemeente aan te kloppen om een voorziening betaald door belastinggeld vergoed te krijgen. Diegene die het letsel veroorzaakt moet dit financieel vergoeden en niet het collectief. De Vereniging van Nederlandse Gemeentes (VNG) is – in het kader van de vernieuwing van het regresconvenant dat afgesloten is tussen VNG en verzekeraars – tot dezelfde conclusie gekomen. Recent heeft de VNG laten onderzoeken of slachtoffers gebonden kunnen worden door de afspraken uit het regresconvenant. In het regresconvenant is bijvoorbeeld opgenomen dat slachtoffers eerst bij hun gemeente moeten aankloppen en pas daarna bij verzekeraars terecht kunnen. De VNG heeft juridisch advies laten inwinnen en hieruit is naar voren gekomen dat dergelijke afspraken tussen partijen slachtoffers niet kunnen binden.

De Handreiking Zorgschade is tot stand gekomen mede dankzij De Letselschade Raad. Al in april 2016 luidde de ASP de noodklok voor wat betreft het regresconvenant. De ASP is bang dat letselschadeslachtoffers onvoldoende krijgen waar zij recht op hebben. Tot op heden heeft De Letselschade Raad hier echter niet op gereageerd. De Handreiking Zorgschade is op dit onderdeel ook niet aangepast.